کاش مربی پرسپولیس داخلی بود!   

اولگ بلوخین، مرد سال سابق فوتبال اروپا، آخرین نامی است که پرسپولیس برای نیمکت‌ خود در نظر گرفته است. یک مربی کلاسیک روسی که هرگز در عرصه مربیگری، نبوغ دوران بازیگری را نشان نداد. بلوخین، ستاره نسلی است که در دو دهه 1970 و 80 در فوتبال اروپا خودی نشان داد. نسلی که با استعداد بی‌نظیر مربیگری والری لوبانوفسکی، تئوریسین بزرگ فوتبال شرق گل کرد. لوبا، آخرین چهره پرافتخار شوروی سابق در عرصه مربیگری است. کسی که توانست در کوچه پس‌کوچه‌های فوتبال ماشینی این ابرقدرت بی‌انعطاف، رگه‌هایی از حس و جذابیت را بیابد. سرگئی علی‌نیکف، الکساندر زاواروف، اولگ پروتاسوف و ایگور بلانوف، بزرگ‌ترین بازیکنان این نسل بودند. فوتبال شوروی اما در جام‌جهانی 1990، بعد از توفیق در جام ملت‌های 1988، برای همیشه در عرصه ملی غروب کرد و دیگر آنها حتی به دشواری موفق به صعود به جام‌های جهانی شدند. با جدایی اوکراین، جمهوری فوتبال‌خیز شوروی، این وضع بدتر شد و فوتبال روسیه علی‌رغم برخی پیروزی‌ها در رده باشگاهی، تا زمان گاس هیدینک برای موفقیت در رده ملی صبر کرد. این یک وقفه 20 ساله بود که با فکر هلندی اتفاق افتاد.


بلوخین در شرایطی به ایران می‌آید که ظاهرا روابط خوب دیپلماتیک فعلی میان ایران و روسیه، در این انتقال بی‌تاثیر نیست. او با سابقه حضور در جام‌جهانی 2006 و سپس یک تیم پایین‌جدولی در لیگ روسیه، برای نسل فوتبال‌دوست ایرانی چندان شناخته شده نیست، که مدیران تیم ناکامی‌های احتمالی را پشت نامش پنهان کنند. او به محض ورود به پرسپولیس مجبور به نتیجه‌گیری است. چیزی که در شرایط بحران‌زده پرسپولیس که با کمترین سازمان‌دهی لیگ را آغاز کرده است، واقعا بعید به نظر می‌رسد.


اصرار مدیران پرسپولیس به جذب مربی خارجی، در ابتدا ستودنی به نظر می‌رسید. تصور اولیه این بود که آنها به دنبال جلب یک مربی بزرگ و آگاه برای پیشرفت تیم هستند. اما به مرور و با افزایش نام‌ها و کاهش سطح کیفی آنها، مشخص شد که مقیاس پرسپولیس برای استخدام مربی خارجی، چیزی بیش از سلیقه مدیرعامل یا موثر‌ترین عضو هیات‌مدیره نیست. در واقع پرسپولیس فلسفه خاصی برای جذب مربی خارجی نداشته و به همین دلیل است که تا به حال چهار ملیت و سبک مختلف تا یک قدمی قرارداد با این تیم پیش رفته‌اند. این در حالی است که به نظر بسیاری از کارشناسان فوتبال، شرایط اداری پرسپولیس، کار را برای فعالیت بزرگ‌ترین مربی خارجی هم غیر‌ممکن می‌کند.


اعتماد به یک مربی ایرانی، ساده‌ترین و عاقلانه‌ترین کار ممکن بود. حداقل به این دلیل که تا آغاز لیگ برتر فوتبال ایران، چیزی نزدیک به دو هفته باقی مانده است. به اعتقاد بسیاری این یک زمان استاندارد برای مربی خارجی است... البته فقط برای اینکه نام بازیکنان را یاد بگیرد!


اگر طرفدار پرسپولیس هستید، فصلی مبهم و سخت را پیش رو خواهید داشت. این پیش‌بینی یکی از مهم‌ترین بازیکنان پرسپولیس است که در روزهای گذشته سرانجام با تیمش به توافق رسید. ریشه این ناباوری، در مدیریتی است که همه اصول را به چالش کشید.

لينک
سه‌شنبه ۱۳۸۸/٤/۳٠ - محمد